Działalność BORIS określona była jako ważny element systemu wsparcia inicjatyw obywatelskich i wyrównywania dysproporcji społecznych na Mazowszu. Jako szansę dla tego województwa wskazano aktywizację środowisk i zmianę podejścia do samodzielnego rozwiązywania problemów, tworzenie grup obywatelskich i stowarzyszeń mieszkańców, poszukiwanie nowej roli dla istniejących instytucji publicznych.

Od 1999 roku BORIS realizował program „Warszawa – Stolica Inicjatyw Lokalnych”. Program skierowany był głównie do lokalnych środowisk wielkomiejskich, a więc do instytucji i organizacji działających na terenie jednej dzielnicy lub osiedla. W ramach „Warszawa – Stolica Inicjatyw Lokalnych” zwiększano partnerską współpracę wśród organizacji pozarządowych działających w Warszawie oraz z innymi partnerami, np. Ośrodkami Pomocy Społecznej, klubami osiedlowymi, szkołami. Program miał również na celu wzmacnianie i usprawnienie działań warszawskich organizacji w zakresie informacji, umiejętności zarządzania organizacją i zdobywania funduszy z różnych źródeł.

Bezpośrednia pomoc w inicjowaniu i funkcjonowaniu koalicji w latach 2003 – 2005 świadczona była przez ekspertów BORIS np. w ramach programu „CELODIN – Razem Łatwiej” wspierającego lokalne organizacje pozarządowe w krajach Europy Środkowo-Wschodniej . Celem programu w Polsce była pomoc w aktywizowaniu mieszkańców mazowieckich gmin do samodzielnego rozwiązania wybranego przez nich lokalnego problemu społecznego z zakresu rozwoju lokalnego, ekologii, polityki społecznej, kultury.

BORIS priorytetowo traktował kwestię integrowania sektora oraz tworzenia platformy rzecznictwa interesów organizacji i środowisk, którym pomagają. Przykładami takich koalicji na rzecz rozwiązywania konkretnych problemów środowiska pozarządowego może być Forum na Rzecz Pomocy Osobom Niepełnosprawnym (1994), czy porozumienie warszawskich organizacji pozarządowych GRIN (1997). skupiające organizacje działające w Warszawie w zakresie szeroko rozumianej pomocy społecznej, dała początek powstaniu federacji organizacji służebnych z terenu Mazowsza.

BORIS od 1994 roku organizował i brał udział w spotkaniach plenarnych, inicjował i koordynował zespołami roboczymi, tworzył uchwały prawa lokalnego i pracował nad wprowadzeniem systemu kontraktowania usług organizacji (np. w 1997 r. w Warszawie we współpracy z UNDP Umbrella Project).

BORIS brał bezpośredni udział w opracowaniu i wdrożeniu Programów Współpracy w kilkudziesięciu jednostkach samorządu – gminach, powiatach i województwach. Zainteresowane wdrażaniem właściwych reguł zlecania zadań publicznych i przyznawania dotacji z budżetu lokalnego organizacje z województwa mazowieckiego mogły otrzymać pomoc w postaci materiałów, porad eksperckich i bezpośredniego zaangażowania pracowników BORIS.

Istotną częścią naszego działania była również współpraca międzynarodowa, w której czerpaliśmy z doświadczeń innych i sami dzieliliśmy się swoim doświadczeniem. Od 1995 r. BORIS systematycznie rozwija współpracę z podobnymi ośrodkami wspierania organizacji pozarządowych, szczególnie na Litwie i Ukrainie oraz w Rumunii i Rosji. Współdziałanie to polegało na wymianie doświadczeń i pomocy w obszarze profesjonalizacji działań, we wprowadzaniu nowych standardowych usług w prace ośrodków, budowaniu sieci współpracy pomiędzy nimi.

W 2005 roku w ramach Regionalnego Ośrodka Szkoleniowego Europejskiego Funduszu Społecznego prowadzonego przez BORIS wspieraliśmy budowę 5 partnerstw lokalnych z terenu województwa mazowieckiego. Projekt miał na celu rozwój lokalnego partnerstwa na rzecz rynku pracy oraz wsparcie projektów finansowanych przez Europejski Fundusz Społeczny.

Tworzeniem i animacją partnerstw lokalnych zajmujemy się aktualnie na terenie Warszawy w ramach Stołecznego Centrum Współpracy Obywatelskiej od 2008 r., w subregionie ostrołęckim w ramach Regionalnego Ośrodka EFS w Ostrołęce od 2009 r. oraz całym Mazowszu w ramach projektów wspierających inicjatywy ekonomii społecznej.

Z wieloletnich doświadczeń animacji lokalnej Stowarzyszenia BORIS wyłania się prosty i zrozumiały – co nie znaczy że łatwy do wdrożenia – model funkcjonowania wspólnoty samorządowej otwartej na inicjatywę mieszkańców i procesy partycypacyjne. To model Gminy Partnerskiej, na który składają się trzy fundamentalne elementy:

  • autentycznie zainteresowana i aktywnie wspierająca rozwój społeczny władza samorządowa
  • funkcjonowanie szerokiego partnerstwa lokalnego o charakterze społecznym
  • budowanie stowarzyszeń, koalicji i grup zadaniowych na poziomie wsi i sołectw (osiedli, rejonów, dzielnic – w miastach)